Skwer im. gen broni Waldemara Skrzypczaka
Gen. broni Waldemar Henryk Skrzypczak, wybitny dowódca wojskowy, oficer dyplomowany wojsk pancernych, bohater, patriota, kołobrzeżanin (ur. 19 stycznia 1956 r. w Szczecinie, zm. 21 lipca 2025 r.). Dorastał w Kołobrzegu w rodzinie o tradycjach patriotycznych i wojskowych. Wykształcenie zdobywał w Wyższej Szkole Wojsk Pancernych w Poznaniu, po ukończeniu której rozpoczął służbę w jednostkach wojskowych, jednocześnie rozszerzając swoje umiejętności poprzez dowodzenie m.in. jako dowódca kompanii czołgów w Słupsku, szef sztabu 68. pułku czołgów średnich. Jednocześnie kontynuował kolejne szczeble edukacji w Akademii Sztabu Generalnego.
W 1991 roku został dowódcą 32. pułku zmechanizowanego w rodzinnym Kołobrzegu, kontynuując po ojcu rodzinną tradycję służby w tej jednostce. Umiejętność kształtowania dobrych relacji z żołnierzami, jego wybitne kompetencje dotyczące organizacji nowatorskiego szkolenia i dowodzenia zaowocowały sukcesami i ostatecznie umożliwiły objęcie kolejnego stanowiska – Szefa Sztabu Pierwszej Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. W tym okresie z sukcesem realizował zadania reorganizacji jednostek dywizji i kontynuował edukację wojskową w Akademii Obrony Narodowej, uzyskując najwyższe wymagane kompetencje w dowodzeniu i zarządzaniu instytucjami i jednostkami wojskowymi poziomu operacyjnego i strategicznego. Po krótkim okresie służby w formowanym Dowództwie Wojsk Lądowych objął dowodzenie 16. Dywizją Zmechanizowaną w Elblągu. Organizując intensywne szkolenie jednostek dywizji doprowadził do uznania jej za najlepszą dywizję Wojsk Lądowych w 2000 r. i utrzymanie jej w strukturach sił zbrojnych. Jako jej dowódca, otrzymał z rąk Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego awans do stopnia generała brygady.
W 2001 r. został Szefem Wojsk Pancernych w Dowództwie Wojsk Lądowych, do którego wrócił w 2002 r. po krótkiej służbie w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Obejmując obowiązki Szefa Zarządu Operacji Lądowych zmierzył się z wyzwaniem sformowania Polskiego Kontyngentu Wojskowego i skierowania go w 2003 r. do operacji w Iraku. Wyniki planowania operacji, za które odpowiadał w kraju, weryfikował podczas wielu wizyt w kontyngencie, utrzymując bezpośredni kontakt z żołnierzami pierwszej, jak i drugiej zmiany. Jesienią 2003 r. objął dowodzenie 11. Dywizją Kawalerii Pancernej w Żaganiu, z którą w 2005 r. udał się do Iraku obejmując dowodzenie Wielonarodową Dywizją Centrum - Południe. W trakcie operacji wdrożył nowatorską taktykę realizowaną we współpracy z jednostkami armii irackiej, osiągając cele operacyjne, przy czym powrócił do kraju bez strat bojowych, za co został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2006 r. dowodząc 11. dywizją uzupełniał swoje kompetencje w USA, w ramach kształcenia podyplomowego w zakresie zarządzania zasobami strategicznymi, by później przyjąć nominację z rąk Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego i objąć stanowisko Dowódcy Wojsk Lądowych. Także na tym stanowisku skutecznie stawiał czoło wyzwaniom wynikającym ze zmian w środowisku bezpieczeństwa, które skutkowały koniecznością przygotowania i zaangażowania sił zbrojnych w koalicyjnej i sojuszniczej operacji w Afganistanie. Z determinacją, angażując swój autorytet, kierując się poczuciem odpowiedzialności za zdrowie i życie swoich podwładnych zmagał się z uwarunkowaniami dotyczącymi uzupełniania braków w wyposażeniu żołnierzy czy bronił oskarżonych po incydencie w Nangar Chel. Okoliczności nie uwzględnienia jego rekomendacji oraz strata w 2009 r. żołnierza doprowadziły do podania się do dymisji oraz odejścia z czynnej służby.
W rezerwie często wypowiadał się jako ekspert w mediach, prowadził blog poświęcony aktualnym problemom sił zbrojnych, był doradcą Ministra Obrony Narodowej, Podsekretarzem Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Jego aktywność ukierunkowana na problematykę bezpieczeństwa wynikała z ogromnego poczucia odpowiedzialności, honoru i dbałości o zachowanie szacunku dla munduru żołnierza.
„Na wieczną wartę” odszedł charyzmatyczny, niezwykle szanowany w środowisku wojskowym i cywilnym Generał, który był głosem rozsądku, doświadczenia i troski o polskiego żołnierza. Jego służba na różnych szczeblach dowodzenia - od dowódcy kompanii, dowódcy szeregu jednostek w kraju i zagranicą po wiceministra obrony - pozostawiła trwały ślad w historii Wojska Polskiego. Postawa Generała Skrzypczaka stała się inspiracją dla młodych ludzi oraz wzorem odwagi, uczciwości i odpowiedzialności – cech, które były drogowskazem życia Generała i przypomnieniem o wartościach, które niosą za sobą słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna.
Generalleutnant-Waldemar-Skrzypczak-Platz
Generalleutnant Waldemar Henryk Skrzypczak, herausragender Militärbefehlshaber, diplomierter Offizier der Panzertruppen, Held, Patriot und Bürger von Kolberg (geb. am 19. Januar 1956 in Stettin, gest. am 21. Juli 2025). Er wuchs in Kolberg in einer Familie mit patriotischen und militärischen Traditionen auf. Nach seiner Ausbildung an der Hochschule für Panzertruppen in Posen, nahm er seinen Dienst in Militäreinheiten auf und erweiterte gleichzeitig seine Fähigkeiten durch Führungsaufgaben, u. a. als Kommandeur einer Panzerkompanie in Stolp (Słupsk) und als Stabschef des 68. mittleren Panzerregiments. Gleichzeitig setzte er seine Weiterbildung an der Generalstabsakademie fort.
1991 wurde er Kommandeur des 32. mechanisierten Regiments in seiner Heimatstadt Kolberg und setzte damit die Familientradition seines Vaters fort, in dieser Einheit zu dienen. Seine Fähigkeit, gute Beziehungen zu den Soldaten aufzubauen, seine herausragenden Kompetenzen in Bezug auf die Organisation innovativer Ausbildungs- und Führungsmethoden führten zu Erfolgen und ermöglichten ihm schließlich die Übernahme einer weiteren Position – die des Stabschefs der Ersten Warschauer Mechanisierten Division in Legionowo. In dieser Zeit führte er erfolgreich die Umstrukturierung der Divisionseinheiten durch und setzte seine militärische Ausbildung an der Nationalen Verteidigungsakademie fort, wo er die höchsten erforderlichen Kompetenzen in der Führung und Verwaltung von Institutionen und Militäreinheiten auf operativer und strategischer Ebene erlangte. Nach einer kurzen Dienstzeit im neu gegründeten Kommando der Landstreitkräfte übernahm er das Oberkommando über die 16. Mechanisierte Division in Elbing.Durch die Organisation intensiver Ausbildungsmaßnahmen für die Einheiten der Division erreichte er, dass diese im Jahr 2000 als beste Division der Landstreitkräfte ausgezeichnet und in den Strukturen der Streitkräfte beibehalten wurde. Als ihr Kommandeur wurde er vom polnischen Präsidenten Aleksander Kwaśniewski zum Brigadegeneral befördert.
Im Jahr 2001 wurde er Chef der Panzertruppen im Kommando der Landstreitkräfte, zu dem er 2002 nach einem kurzen Dienst im Generalstab der polnischen Armee zurückkehrte. Als er die Aufgaben des Chefs des Landeskommandos übernahm, stand er vor der Herausforderung, das polnische Militärkontingent zu bilden und es 2003 zu Operationen im Irak zu entsenden. Die Ergebnisse der Operationsplanung, für die er im Inland verantwortlich war, überprüfte er bei zahlreichen Besuchen beimTruppenkontingent und hielt dabei direkten Kontakt zu den Soldaten der ersten und zweiten Schicht. Im Herbst 2003 übernahm er das Kommando über die 11. Panzer-Kavalleriedivision in Żagań, mit der er 2005 in den Irak ging und das Kommando über die Multinationale Division Zentrum-Süd übernahm. Während der Operation setzte er in Zusammenarbeit mit Einheiten der irakischen Armee innovative Taktiken um, erreichte die operativen Ziele und kehrte ohne Kampfverluste in sein Vaterland zurück, wofür er vom Präsidenten der Republik Polen mit dem Komturkreuz des Ordens der Wiedergeburt Polens ausgezeichnet wurde.
Im Jahr 2006 erweiterte er als Kommandeur der 11. Division seine Kompetenzen in den USA im Rahmen einer Fortbildung im Bereich des strategischen Ressourcenmanagements, um später die Ernennung durch den polnischen Präsidenten Lech Kaczyński anzunehmen und das Amt des Kommandeurs der Landstreitkräfte zu übernehmen. Auch in dieser Position stellte er sich erfolgreich den Herausforderungen, die sich aus den Veränderungen im Sicherheitsumfeld ergaben und die zur Vorbereitung und zum notwendigen Einsatz der Streitkräfte in einer Koalitions- und Bündnisoperation in Afghanistan führten. Mit Entschlossenheit, unter Einsatz seiner Autorität und geleitet von seinem Verantwortungsbewusstsein für die Gesundheit und das Leben seiner Untergebenen kämpfte er gegen die Bedingungen zur Behebung der Mängel in der Ausrüstung der Soldaten und verteidigte die Angeklagten nach dem Vorfall in Nangar Chel. Die Nichtberücksichtigung seiner Empfehlungen und der Verlust eines Soldaten im Jahr 2009 führten dazu, dass er seinen Rücktritt einreichte und aus dem aktiven Dienst ausschied.
In der Reserve trat er häufig als Experte in den Medien auf, führte einen Blog zu aktuellen Problemen der Streitkräfte und war Berater des Verteidigungsministers sowie Unterstaatssekretär im Verteidigungsministerium. Sein Engagement für Sicherheitsfragen resultierte aus seinem großen Verantwortungsbewusstsein, seiner Ehre und seinem Bestreben, den Respekt vor der Soldatenuniform zu wahren.
Der charismatische, in militärischen und zivilen Kreisen hoch angesehene General, der eine Stimme der Vernunft, Erfahrung und Sorge um den polnischen Soldaten war, ist „auf ewige Wache“ gegangen. Sein Dienst auf verschiedenen Kommandoebenen – vom Kompaniechef über den Kommandeur einer Reihe von Einheiten im In- und Ausland bis hin zum stellvertretenden Verteidigungsminister – hat bleibende Spuren in der Geschichte der polnischen Armee hinterlassen. Die Haltung von General Skrzypczak wurde zu einer Inspiration für junge Menschen und zu einem Vorbild für Mut, Ehrlichkeit und Verantwortung – Eigenschaften, die das Lebensmotto des Generals waren und an die Werte erinnern, die in den Worten „Gott, Ehre, Vaterland” zum Ausdruck kommen.
General Waldemar Skrzypczak Square
General Waldemar Henryk Skrzypczak, an outstanding military commander, a staff officer of the Armoured Forces, hero, patriot, and native of Kołobrzeg (born 19 January 1956 in Szczecin, died 21 July 2025).
He grew up in Kołobrzeg in a family with strong patriotic and military traditions. He received his military education at the Higher Armoured Forces School in Poznań. After graduating, he began his service in military units and continued to develop his skills through successive command roles. These included serving as a tank company commander in Słupsk and as Chief of Staff of the 68th Medium Tank Regiment.In parallel, he continued his professional education at the General Staff Academy.
In 1991, he was appointed commander of the 32nd Mechanised Regiment in his home town of Kołobrzeg, continuing a family tradition of service in the unit that had been established by his father. His ability to build strong relationships with soldiers, together with his outstanding organisational skills and innovative approach to training and command, led to notable successes and ultimately enabled him to take up a further post as Chief of Staff of the 1st Warsaw Mechanised Division in Legionowo.
During this period, he successfully oversaw the reorganisation of the division’s units and continued his military education at the National Defence Academy, attaining the highest qualifications required for command and management at the operational and strategic levels of military institutions and units.
Following a short period of service at the newly formed Land Forces Command, he assumed command of the 16th Mechanised Division in Elbląg. By organising intensive training across the division’s units, he led it to be recognised as the best division of the Land Forces in 2000 and ensured its retention within the structure of the Armed Forces. As its commander, he was promoted to the rank of Brigadier General by the President of the Republic of Poland, Aleksander Kwaśniewski.
In 2001, he was appointed Chief of the Armoured Forces at the Land Forces Command, to which he returned in 2002 after a brief period of service at the General Staff of the Polish Armed Forces. Upon assuming the role of the Head of the Land Operations Directorate, he faced the challenge of forming the Polish Military Contingent and deploying it to Iraq in 2003.
The operational planning for which he was responsible at home was verified through numerous visits to the contingent, during which he maintained direct contact with soldiers from both the first and second rotations.
In the autumn of 2003, he assumed command of the 11th Armoured Cavalry Division in Żagań. In 2005, he deployed to Iraq with the division, taking command of the Multinational Central-South Division. During the operation, he implemented innovative tactics in cooperation with units of the Iraqi Army, successfully achieving operational objectives. The division returned to Poland without combat losses, for which he was awarded the Commander’s Cross of the Order of Polonia Restituta by the President of the Republic of Poland.
In 2006, while commanding the 11th Division, he further enhanced his qualifications in the United States through postgraduate studies in strategic resource management. He subsequently accepted a nomination from the President of the Republic of Poland, Lech Kaczyński, and assumed the post of Commander of the Land Forces.
In this role, he effectively addressed the challenges arising from changes in the security environment, which required the preparation and deployment of the armed forces in coalition and allied operations in Afghanistan. Acting with determination and drawing on his authority, he addressed shortages in soldiers’ equipment. Guided by a strong sense of responsibility for the health and lives of his subordinates, he also defended those accused following the incident in Nangar Khel.
The failure to take his recommendations into account, together with the loss of a soldier in 2009, ultimately led him to submit his resignation and to withdraw from active service.
While in the reserve, he frequently spoke as an expert in the media, ran a blog devoted to current issues facing the armed forces, and served as an adviser to the Minister of National Defence and Undersecretary of State at the Ministry of National Defence. His continued engagement, focused on matters of security, stemmed from a profound sense of responsibility, honour, and a commitment to upholding respect for the soldier’s uniform.
With his passing, a charismatic and widely respected General – both within military and civilian communities – took his final watch. He was a voice of reason, experience, and genuine concern for the Polish soldier. His service at every level of command – from company commander, through command of numerous units at home and abroad, to Deputy Minister for National Defence - has left a lasting mark on the history of Polish Armed Forces.
The life and service of General Skrzypczak remain an inspiration to future generations and a model of courage, integrity, and responsibility – values that guided his life and are embodied in the enduring ideals expressed in the words: God, Honour, Fatherland.
